Blog Koksztys
Skutki prawne sporządzenia oświadczenia o uznaniu długu, przerwanie biegu przedawnienia oraz możliwość dochodzenia roszczeń na tej podstawie w postępowaniu nakazowym.

Oświadczenie o uznaniu długu przez dłużnika stanowi dokument, który zgodnie z art. 123 § 1 pkt. 2 przerywa bieg przedawnienia roszczenia. Oświadczenie o uznaniu długu stanowi swojego rodzaju umowę, na podstawie której dłużnik stwierdza istnienia roszczenia, a uprawniony przyjmuje to oświadczenie. Przepisy kodeksu cywilnego w zasadzie wprost nie regulują instytucji jaką jest sporządzenie dokumentu w postaci oświadczenia o uznaniu długu, jednakże w tej sytuacji można odnieść się do art. 353 k.c. zgodnie, z którym wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

 

Ponadto należy wskazać, iż do oświadczenia o uznaniu długu stanowiącego swojego rodzaju umowę, powinny mieć zastosowanie przepisy o czynnościach prawnych i umowach wynikające z kodeksy cywilnego (w szczególności art. 56, 66 i 384 i n. k.c.).

 

Oświadczenie o uznaniu długu ma charakter deklaratywny, co wiąże się z tym, iż treść jedynie potwierdza istnienie roszczenia. Jednakże należy wskazać, iż treść i deklaratywny charakter właściwego uznania długu, zakłada iż ww. czynność była poprzedzona istnieniem między stronami pierwotnego zobowiązania.

 

W przypadku sporządzenia oświadczenia o uznaniu długu należy mieć na względzie, iż Wierzycielowi przysługiwać będą stosowne uprawnienia.

 

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 123 § 1 pkt. 2 k.c. oświadczenie o uznaniu długu przerywa bieg przedawnienia tj.:  uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.  Przerwanie biegu przedawnienia jest  na tyle istotną instytucją, ponieważ powoduje, iż bieg terminu zaczyna biec na nowo.

 

Dodatkowo należy wskazać, iż Wierzyciel posiadający oświadczenie o uznaniu długu, w sytuacji kiedy strona nie wywiąże się z postanowień ww. oświadczenia, uprawniony będzie na etapie postępowania sadowego do złożenia powództwa w trybie nakazowym, które zostało uregulowane w art. 485 § 1 pkt. 3: sąd wydaje nakaz zapłaty, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, a okoliczności uzasadniające dochodzenie żądania są udowodnione dołączonym do pozwu: (…) pkt. 3 wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem o uznaniu długu.

 

Postępowanie w trybie nakazowym przede wszystkim charakteryzuje się tym, iż opłata od pozwu wynosi ¼ z 5 % wartości przedmiotu sporu, a dodatkowo należy wskazać, iż uzyskany nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym zgodnie z art. 492 k.p.c. z chwila wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności.

 

Z powyższego wynika, iż nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez obowiązku nadawania mu klauzuli wykonalności. Jednakże należy podkreślić, iż wykonanie tytułu zabezpieczenia polega tylko i wyłącznie na wszczęciu postepowania egzekucyjnego dotyczącego tylko wykonania zabezpieczenia. Nie uprawnia jednakże do egzekwowania takiego świadczenia.

 

Odnosząc się do treści oświadczenia o uznaniu długu, należy wskazać, iż skoro taki dokument może  mieć formę umowy (wówczas przyjmie formę uznania właściwego) łączącej wierzyciela z dłużnikiem, należałoby jak najdokładniej doprecyzować w treści ww. dokumentu, przede wszystkim jasno powinno z niego wynikać jaka jest wysokość zadłużenia, terminy jego zapłaty.

 

Agnieszka Wolszczak – Wiśniewska
Prawnik
Kancelaria Koksztys

 

 

Powrót

Kalendarium

Rok 2018

Rok 2017

Rok 2016

Rok 2015

Rok 2014

Rok 2013

Rok 2012