Blog Koksztys
Postępowanie restrukturyzacyjne

Podstawa prawna – Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy prawo restrukturyzacyjne (dalej p.r.) należy wskazać, iż celem postepowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika przez umożliwienie mu restrukturyzacji, która następuje w drodze zawarcia układu z wierzycielami.

 

Zgodnie z ustawą pr. restrukturyzacyjnego możemy wyróżnić 4 rodzaje postępowań restrukturyzacyjnych, które są prowadzone według poszczególnych kryteriów w celu osiągnięcia założeń dłużnika:

  1. Postępowanie o zatwierdzenie układu,
  2. Przyśpieszone postepowanie układowe,
  3. Postępowanie układowe,
  4. Postępowanie sanacyjne

 

Aby stwierdzić czy dany podmiot może złożyć wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego, należy odnieść się do treści art. 4 p.r., który definiuje pojęcie zdolności restrukturyzacyjnej, ujmując dokładnie wskazuje jakie podmioty posiadają zdolność restrukturyzacyjną – zatem w przepisie wskazane są kategorie podmiotów zdolnych do tego aby stać się podmiotem postępowania restrukturyzacyjnego, ujmując rzecz w uproszczeniu – występować w postępowaniu restrukturyzacyjnym jako dłużnik.

 

Zdolność restrukturyzacyjną zgodnie z powyższym przepisem posiadają następujące podmioty:

– przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;

– wspólnicy spółek osobowych, którzy ponoszą odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem.;

– spółka z o.o. i spółka akcyjna nieprowadząca działalności gospodarczej;

– wspólnicy spółki partnerskiej;

 

Głównym celem postępowania restrukturyzacyjnego jest przede wszystkim uniknięcie ogłoszenia upadłości przez dłużnika.

Powyższe w postępowaniu restrukturyzacyjnym możliwe jest poprzez: zawarcie układu z wierzycielami bądź w przypadku postępowania sanacyjnego – zawarcie układu z wierzycielami oraz przeprowadzenie działań sanacyjnych oraz zabezpieczenie słusznych praw wierzycieli.

 

Postępowanie restrukturyzacyjne zgodnie z art. 6 p.r. może być prowadzone wobec dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością. Zgodnie z ustawą, poprzez niewypłacalność rozumie się sytuację ekonomiczną, która wskazuje iż w niedługim czasie dłużnik może stać się niewypłacalny. Natomiast poprzez dłużnika zagrożonego niewypłacalnością rozumiemy osobę, której sytuacja ekonomiczna wskazuje, iż w niedługim czasie dłużnik może stać się niewypłacalny  Postępowanie restrukturyzacyjne wszczynane jest na wniosek, legitymacja do złożenia wniosku restrukturyzacyjnego jest jedną z podstaw otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Mając na uwadze art. 7 ust. 2 p.r. poprzez złożenie wniosku należy rozumieć wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, w tym także postępowania przyspieszonego układowego, postępowania układowego oraz postępowania sanacyjnego ale także wniosku o zatwierdzenie układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu. Względem powyższego należy zatem wskazać, iż uprawnienie do złożenia stosownego wniosku powinno zostać wykazane w każdym z wskazanych postępowań restrukturyzacyjnych.  W przypadku kiedy sąd restrukturyzacyjny stwierdzi, iż po stronie wnioskodawcy występuje brak uprawnienia do złożenia ww. wniosku wówczas wniosek o otwarcie postępowania zostanie oddalony.

 

Wobec powyższego należy wskazać, iż w przypadku każdego ze wskazanych postępowań restrukturyzacyjnych legitymacja do złożenia wniosku przysługuje dłużnikowi, wyjątek natomiast stanowi postępowanie sanacyjne, w którym to uprawnionym do złożenia wniosku jest także wierzyciel osobisty (art. 283 p.r.), jednakże uprawnienie to zostało ograniczone do wierzycieli dłużnika, który jest niewypłacalny.

 

Zgodnie z art. 7 ust. 2 p.r.  poprzez wniosek restrukturyzacyjny należy rozumieć:

– wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego

– wniosek o zatwierdzenie układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu.

W przyspieszonym postępowaniu układowym, postępowaniu układowym oraz postępowaniu sanacyjnym wraz z wnioskiem o wszczęciem postępowania składa się wstępny plan restrukturyzacyjny. Zgodnie z dyspozycją art. 9 p.r. wstępny plan restrukturyzacyjny powinien zawierać co najmniej analizę przyczyn trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika, wstępny opis i przegląd planowanych środków restrukturyzacyjnych  i związanych z nim kosztów, a także wstępny harmonogram wdrożenia środków restrukturyzacyjnych.

 

W jakich sytuacjach sąd może odmówić otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego?

Zgodnie z art. 8 ust. 1 p.r. sąd odmawia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli skutkiem tego postępowania byłoby pokrzywdzenie wierzycieli. Sąd odmawia otwarcia postępowania układowego lub sanacyjnego również, jeżeli nie została uprawdopodobniona zdolność dłużnika do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania i zobowiązań powstałych po jego otwarciu.

 

W jakim zakresie różnią się postępowania restrukturyzacyjne i jak wygląda ich przebieg ?

 

  1. Postępowanie o zatwierdzeniu układu

–  umożliwia zawarcie układu w wyniku samodzielnego zbierania głosów wierzycieli przez dłużnika bez udziału sądu;

– może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.

  1. Przyspieszone postępowanie układowe:

– umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności w uproszczonym trybie;

– może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.

  1. Postępowanie układowe:

– umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności;

– może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.

  1. Postępowanie sanacyjne:

umożliwia dłużnikowi przeprowadzenie działań sanacyjnych oraz zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności.

 

Powyższe postępowania restrukturyzacyjne różnią się przede wszystkim od siebie celem jaki chce się osiągnąć prowadząc dane postepowanie, jako główne różnice można wskazać: zakres ochrony dłużnika przed wierzycielami, zakresem objęcia procedurami, sposobem zarządzania przedsiębiorstwem oraz zatrudnienia oraz sposobem liczenia większości potrzebnej do zawarcia układu.

Agnieszka Wolszczak – Wiśniewska
Prawnik
Kancelaria Koksztys

Powrót

Kalendarium

Rok 2018

Rok 2017

Rok 2016

Rok 2015

Rok 2014

Rok 2013

Rok 2012